Recepten Importeren van Websites, Foto's & Kookboeken.

Het moment waar het hier om draait duurt een seconde of vijf: je leest een recept, denkt „dit ga ik maken", en dan gebeurt er iets nuttigs, of juist niet. Meestal niet. Een bladwijzer voelt als opslaan, maar is het niet. Een bladwijzer is een verwijzing naar andermans pagina, geen recept in jouw handen.

Een digitale receptenbibliotheek lost dit niet op door je meer recepten te vinden, maar door de recepten die je al hebt echt bruikbaar te maken. Eén doorzoekbare plek, bereikbaar vanaf je telefoon, beschikbaar of je nu op een zondagmiddag plant of om 17:00 uur in de supermarkt staat.

Hieronder staan de vier praktische routes naar binnen, wat er precies gebeurt tussen een foto en een opgeslagen recept, en een sectie die je in Engelstalige gidsen niet vindt: wat je moet doen met de cups, sticks en graden Fahrenheit waarmee een flink deel van de opgeslagen recepten hier binnenkomt.

Vier manieren naar binnen, afhankelijk van waar het staat

Recepten komen je leven binnen via verschillende kanalen, een kookwebsite, een kookboek, een appje van je moeder, een handgeschreven kaartje van een vriend. Een goede receptenbibliotheek kan ze allemaal verwerken. Dit zijn de vier methoden die elke bron dekken:

Welke methode moet ik gebruiken?

Begin met URL-import voor alles wat je online vindt, het is direct en nauwkeurig. Gebruik foto-import voor kookboeken en fysieke kaarten. Gebruik tekst plakken voor alles dat binnenkomt via bericht, e-mail of social media. Gebruik handmatige invoer voor recepten die in geen andere vorm bestaan, of om je eigen variaties vast te leggen.

Cups, sticks en Fahrenheit: het recept dat niet in jouw keuken past

Internationale importgidsen slaan dit over, omdat ze voor lezers zijn geschreven die zelf in cups meten. Hier is het juist de meest voorkomende importergernis. Een flink deel van wat Nederlanders opslaan komt van Engelstalige blogs, en dat recept landt in een keuken met een weegschaal, een maatbeker in milliliters en een oven in graden Celsius.

De import zelf gaat prima: titel, ingrediënten en stappen komen gewoon binnen. Het probleem begint pas boven de pan, en het loont om het één keer op te lossen in plaats van elke keer opnieuw.

Reken om bij het opslaan, niet bij het koken

Dit is de hele truc. Sla je het recept op zoals het binnenkomt, dan sta je bij elke bereiding opnieuw te rekenen, meestal met bloem aan je handen. Reken de handvol ingrediënten die ertoe doen één keer om en zet ze zo in het recept. Vijf minuten werk, en daarna klopt ook je boodschappenlijst, want die telt op wat er in het recept staat.

De omrekeningen die je in de praktijk nodig hebt

• Cups zijn per ingrediënt verschillend. Dit is de valkuil. Een cup is een inhoudsmaat, geen gewicht: een cup bloem is ongeveer 120 tot 125 gram, een cup suiker ongeveer 200 gram, een cup water 240 milliliter. Eén vaste omrekenfactor bestaat dus niet, en dat is precies waarom bakrecepten mislukken als je gokt.
• A stick of butter is 113 gram. Ongeveer een half pakje. Komt in Amerikaanse bakrecepten voortdurend voorbij en betekent verder niets in een Nederlandse keuken.
• Fahrenheit naar Celsius: trek 32 af en neem daar vijf negende van. In de praktijk: 350 °F is 175 °C, 400 °F is 200 °C, 425 °F is 220 °C. Met die drie kom je door bijna elk bakrecept heen.
• Tablespoon en teaspoon zijn niet onze eetlepel en theelepel. Ze schelen weinig, ongeveer 15 tegen 15 en 5 tegen 5 milliliter, dus daar kun je overheen lezen. Bij bakpoeder en zout telt het verschil wel.

Let op de namen, niet alleen op de getallen

Een paar ingrediënten heten hier anders of bestaan hier niet in dezelfde vorm. All-purpose flour is gewone tarwebloem, heavy cream ligt het dichtst bij slagroom, baking soda is zuiveringszout en niet hetzelfde als bakpoeder, en cornstarch is maizena. Zet bij het opslaan het Nederlandse woord erbij. Dat scheelt niet alleen bij het koken, het scheelt ook bij het zoeken in je eigen verzameling later.

Wat er gebeurt tussen de foto en het recept

Van de vier importmethoden is fotoscannen de methode waar mensen het meest sceptisch over zijn, en de methode die hen het meest betrouwbaar verrast. Dit is wat er gebeurt als je een kookboekpagina fotografeert, en hoe je het beste resultaat krijgt.

Wat de AI leest

Als je een recept fotografeert, stuurt DinnerFlow de afbeelding naar Gemini AI, die de tekst in de afbeelding leest en omzet in gestructureerde receptgegevens. Het identificeert de titel, ingrediëntenlijst met hoeveelheden en eenheden, en de genummerde instructies, en geeft ze terug als bewerkbare velden die je bekijkt voordat je opslaat. Dit werkt op:

• Kookboekpagina's, elk gedrukt kookboek, of de tekst nu groot-druk of in kleine kolommen is
• Gedrukte receptkaarten, kaarten uit receptendozen, tijdschriften of krantenknipsels
• Handgeschreven recepten, familiecepten op kaartjes of los papier, inclusief onvolmaakte handschriften
• Screenshots en afbeeldingen, als een recept als afbeelding verschijnt in plaats van tekst, kan foto-import het extraheren waar URL-import zou falen

Hoe je een goede scan maakt

Nauwkeurigheid verbetert aanzienlijk met een paar gewoonten die geen extra moeite kosten zodra ze tweede natuur zijn:

• Vul het beeld. Hoe dichter de pagina het camerabeeld vult, hoe groter de tekst verschijnt en hoe nauwkeuriger de AI hem leest.
• Gelijkmatig licht, geen schittering. Scherp bovenlicht veroorzaakt schittering op glanzende kookboekpagina's. Zacht, gelijkmatig licht geeft schonere resultaten.
• Houd de pagina plat. Een gebogen rug vervormt de tekst aan de randen. Druk het boek stevig open, of fotografeer één pagina tegelijk als de rug niet plat wil liggen.
• Eén recept per foto. Als een spread twee recepten bevat, fotografeer ze apart.

Bekijken en bewerken na het scannen

Het geëxtraheerde recept verschijnt altijd als bewerkbare velden voordat het wordt opgeslagen, je committeert je niet aan wat de AI heeft geproduceerd. Voor de meeste scans van goed gedrukte kookboeken heeft het geëxtraheerde recept geen correctie nodig. Voor handgeschreven notities met idiosyncratisch stenografie duurt een snelle beoordeling minder dan een minuut.

Drie gewoonten die je verzameling levend houden

Importeren is het makkelijke deel. Of je verzameling over een halfjaar nog gebruikt wordt, hangt af van drie gewoonten, en geen daarvan heeft met techniek te maken.

Beetje bij beetje, niet in één avond

De verleiding is groot om op één avond alles te digitaliseren: elke bladwijzer, elke screenshot, de halve kookboekenplank. Technisch lukt dat, maar je houdt er een verzameling aan over die niemand meer overziet, omdat er op geen enkel moment een keuze in is gemaakt. Wie recepten opslaat op het moment dat hij ze tegenkomt, heeft na drie maanden een bibliotheek die bij het huishouden past in plaats van een archief.

Veertig goede verslaan vierhonderd mogelijke

Veertig recepten die daadwerkelijk gekookt worden zijn meer waard dan vierhonderd die ooit in aanmerking zouden komen. Het doel is geen volledigheid maar een betrouwbare rotatie waaruit je zonder zoeken een week samenstelt. Wat twee keer is tegengevallen mag weg. Opruimen is onderhoud, geen verlies.

Importeer voordat de pan op het vuur staat

Het slechtste moment voor een import is het moment waarop je al staat te koken. Wie een recept meteen opslaat bij het lezen, scrollen of kijken, heeft het bij de hand op het moment dat hij de week plant. Die tien seconden bij het opslaan besparen later het kwartier zoeken naar de pagina waar dat ene pastagerecht op stond.

Vragen over importeren

Vier routes naar binnen, één verzameling eruit.

DinnerFlow is een gratis receptenplanner-app voor Android gebouwd rondom het idee dat een recept importeren minder tijd moet kosten dan het besluit om het op te slaan. Alle vier importmethoden zijn beschikbaar in één scherm:

Zodra je bibliotheek is opgebouwd, verbindt DinnerFlow hem direct met een weekplanner-kalender en een gedeelde boodschappenlijst, zodat een recept importeren de eerste stap is in een keten die eindigt met een afgevinkte boodschappenronde, niet nog een bladwijzer die je kwijtraakt.